اگـرچه گریـه نـمودم دو مـاه با غـمتان ،

مـرا بـِ بَـخش

  نـَمُردم پس از مـُحـرَمـِتان!

،

،

،

،

شب ِ آخر  ِ 

ی ِگـدای ِپایـَتی

کاسه ، خالی تراز هـَمیشه :

                "صاحب مجلس؟ کاسه ام را پر میکنی؟"

..........

 

سخن کوتاه !

              یا ایها العزیز!

         مسنا و 

  اهلنا الضر و 

      جئنا ببضاعة مزجاة 

فاو ف لنـــا الکیل

 وتصدق علینا ......

ان الله یجزی المتصدقین (هشتادو هشت یوسف)

یا ایها العزیز ِتمام ِندارها 

                 دستم تُهی است...

                         راه بیابان گرفته ام....

     پرکن دوباره کَیل مرا ....

 

پ نون:

یک:جزائکم الله خیرا..

دو:بوی بهار می آید..

مبارکتان.