بـــــــه ســـردی فــرات

عَمیَتْ عَینٌ لا تَراک علیها رَقیبا..1 

و خَسِرَتْ صَفقَةُ عبدٍ لم تجعَل له مِن حُبِکَ نَصیبا.......

کورباد؟                                                           

نه!                          

بل پیش تر ازآن که نفرین شود این چشم؛ کور گشته بود! 

                                           چشم عصیانگرم...که ندید (تو)ی از گردن به ((من نزدیکتر؛ را 

           چه بگویم که پیمانه  دِلَ (م) بی حُبِـــ ❤ ـــــ تو خالی ترین مانده است........ 

آخربا این دلِ خالی که نمیشود خواند: اللّهم اجعَلنی اَخشاکَ کاَنی اَراکَ!

این؛ مطلوب حسین علیه السلام بود. "عین حقیقت را دیدن". نه آن چه ذهنِ ِ متناهی ِ من در اوهام خود میخواهد وچشم کورم در آینه چرکین دل میبیند! 2

·٠•● ❤ 

پ. ن: »» نقل ِ دل: 

گفتہ بودم بد عادتــم نَـکــن...                  

                                     نگفتہ بودم (؟) 

                                 .         

                                                                                      .